ای چشم من و چشم دو عالم به تو روشن

تا گردد جانها خوش و جانباز و بقایی

نه باده دلشور و نه افشرده انگور

از دست خدا آمد، وز خنب عطایی

دادی به یکی ساغرم از مرگ رهایی

ای مست شده و آمده، که زاهد وقتم

ای رنگ رخ و چشم خوشت داده گوایی