هر لحظه مرا گیرد این عشق ز بالا

نگذاردش آن عشق که سر نیز بخارد

شاباش زهی سلسله جذب و تقاضا

در شهر چو من گول مگر عشق ندیدست؟

هر داد و گرفتی که ز بالاست لطیفست

گر صادق و جدست و گر عشوه و تیبا

هر عشوه که دربان دهدت دفع و بهانه ست