گوید: « که برو » هیچ مرو، شاه بخانه ست

هر داد و گرفتی که ز بالاست لطیفست

گر صادق و جدست و گر عشوه و تیبا

هر عشوه که دربان دهدت دفع و بهانه ست

بر دلبر ما هیچ کسی را مفزایید

ماننده او نیست کسی، ژاژ مخایید

ور زانک شما را خلل و عیب نمودست