زنده کردش این خیالت کو بخوانش لاغ کرد

نور شمس الدین خداوندم عدم را هست کرد

چه عجب گر شوره را او به باغ و راغ کرد

در غمی بودم که جانم قصد رفتن کرده بود

جان من چون درکشید آن جام خاص خاص را

در زمان برهم زند هم زهد و هم اخلاص را