مصرع نخست · شماره 7هر مرده که خواهی برگیر و امتحان کنشاعرمولویاثرچهل و دومقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.4چشمی که درد دارد، او را چو توتیایی#5سوگند خورده باشد، تا من زیم، نخندم#6سوگند او بسوزد، چون چهره برگشایی#7هر مرده که خواهی برگیر و امتحان کنانتخابشده8پاره کند کفن را، گیرد قدح ربایی#9روزی که من بمیرم، بر گور من گذر کن#10تا رستخیز مطلق، از خیز من نمایی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 7 از «چهل و دوم» است.سطر پیشینسوگند او بسوزد، چون چهره برگشایی→سطر بعدیپاره کند کفن را، گیرد قدح ربایی←