زانک جان چون واصل جانان نبود

بی امان تو کسی جان چون برد

ور برد جان زین خطرهای عظیم

برده باشد مایه ادبار و بیم

تا ابد با خویش کورست و کبود

چون تو ندهی راه جان خود برده گیر

جان که بی تو زنده باشد مرده گیر