خر همه شب ذکر می کرد ای اله

کژ شده پالان دریده پالهنگ

کشته از ره جمله شب بی علف

گاه در جان کندن و گه در تلف

جو رها کردم کم از یک مشت کاه

با زبان حال می گفت ای شیوخ

رحمتی که سوختم زین خام شوخ