لطف سابق را نظاره می کنم

هر کسی مشغول گشته در سبب

من سبب را ننگرم کان حادثست

زانک حادث حادثی را باعثست

هرچه آن حادث دو پاره می کنم

ترک سجده از حسد گیرم که بود

آن حسد از عشق خیزد نه از جحود