دست را بر داشت کز سوی سماست

دید کآبش می چکید از دست و رو

جامه اش تر بود از آثار وضو

پس بپرسیدش که آبت از کجاست

گفت هر گاهی که خواهی می رسد

بی ز چاه و بی ز حبل من مسد

مشکل ما حل کن ای سلطان دین