پس چو از تسبیح یادت می دهد

دعوی دیدن خیال غی بود

بلک مر بیننده را دیدار آن

وقت عبرت می کند تسبیح خوان

آن دلالت همچو گفتن می بود

این بود تاویل اهل اعتزال

و آن آنکس کو ندارد نور حال