فراوان غم و شادمانی شمرد

که جز مرگ را کس ز مادر نزاد

جهاندار پیش از تو بسیار بود

که تخت مهی را سزاوار بود

برفت و جهان دیگری را سپرد

اگر باره آهنینی به پای

سپهرت بساید نمانی به جای