سپهرت بساید نمانی به جای

فراوان غم و شادمانی شمرد

برفت و جهان دیگری را سپرد

اگر باره آهنینی به پای

کسی را بود زین سپس تخت تو

به خاک اندر آرد سر و بخت تو

کجا نام او آفریدون بود