برفت و جهان دیگری را سپرد

جهاندار پیش از تو بسیار بود

که تخت مهی را سزاوار بود

فراوان غم و شادمانی شمرد

اگر باره آهنینی به پای

سپهرت بساید نمانی به جای

کسی را بود زین سپس تخت تو