کسی را بود زین سپس تخت تو

برفت و جهان دیگری را سپرد

اگر باره آهنینی به پای

سپهرت بساید نمانی به جای

به خاک اندر آرد سر و بخت تو

کجا نام او آفریدون بود

زمین را سپهری همایون بود