تو یقین دان که خریدت از بلا

گوید از خاری چرا افتم بغم

خنده را من خود ز خار آورده ام

هرچه از تو یاوه گردد از قضا

ما التصوف قال وجدان الفرح

فی الفواد عند اتیان الترح

آن عقابش را عقابی دان که او