هرچه از تو یاوه گردد از قضا

خنده نگذارد نگردد منثنی

گوید از خاری چرا افتم بغم

خنده را من خود ز خار آورده ام

تو یقین دان که خریدت از بلا

ما التصوف قال وجدان الفرح

فی الفواد عند اتیان الترح