عقل بایستی کز ایشان کم زدی

چون رهیدی و خدایت راه داد

سوی زندان می روی چونت فتاد

بر تو گر ده گون موکل آمدی

چون موکل نیست بر تو هیچ کس

از چه بسته گشت بر تو پیش و پس

عشق پنهان کرده بود او را اسیر