خوش فرود آمد به سوی پایگاه

گر بپوشیمش ز بنده پروری

تو چرا بی رویی از حد می بری

از پدر آموز که آدم در گناه

چون بدید آن عالم الاسرار را

بر دو پا استاد استغفار را

بر سر خاکستر انده نشست