جان او از باد باده می چشید

هم بدانجا ناله مشتاق کرد

بوی را از باد استنشاق کرد

بوی خوش را عاشقانه می کشید

کوزه ای کو از یخابه پر بود

چون عرق بر ظاهرش پیدا شود

آن ز سردی هوا آبی شدست