کوزه ای کو از یخابه پر بود

بوی را از باد استنشاق کرد

بوی خوش را عاشقانه می کشید

جان او از باد باده می چشید

چون عرق بر ظاهرش پیدا شود

آن ز سردی هوا آبی شدست

از درون کوزه نم بیرون نجست