چون عرق بر ظاهرش پیدا شود

بوی خوش را عاشقانه می کشید

جان او از باد باده می چشید

کوزه ای کو از یخابه پر بود

آن ز سردی هوا آبی شدست

از درون کوزه نم بیرون نجست

باد بوی آور مر او را آب گشت