آن ز سردی هوا آبی شدست

جان او از باد باده می چشید

کوزه ای کو از یخابه پر بود

چون عرق بر ظاهرش پیدا شود

از درون کوزه نم بیرون نجست

باد بوی آور مر او را آب گشت

آب هم او را شراب ناب گشت