هست میهای شقاوت نفس را

کو بنشناسد عدو از دوستی

صد هزاران این چنین می دارد او

که بر ادراکات تو بگمارد او

که ز ره بیرون برد آن نحس را

هست میهای سعادت عقل را

که بیابد منزل بی نقل را