چاپلوست گشت مردم روز چند

مشرق و مغرب که نبود بر قرار

چون کنند آخر کسی را پایدار

تو بدان فخر آوری کز ترس و بند

هر کرا مردم سجودی می کنند

زهر اندر جان او می آکنند

چونک بر گردد ازو آن ساجدش