نشان سیاوش پدیدار بود

همان کین ما را بجای آورد

بدو گفت گیو ای سر سرکشان

ز فر بزرگی چه داری نشان

چو بر گلستان نقطه قار بود

تو بگشای و بنمای بازو به من

نشان تو پیداست بر انجمن