وی که بی ره را تو پیغمبر کنی

ای که خاک شوره را تو نان کنی

وی که نان مرده را تو جان کنی

ای که جان خیره را رهبر کنی

می کنی جزو زمین را آسمان

می فزایی در زمین از اختران

هر که سازد زین جهان آب حیات