می کنی جزو زمین را آسمان

وی که نان مرده را تو جان کنی

ای که جان خیره را رهبر کنی

وی که بی ره را تو پیغمبر کنی

می فزایی در زمین از اختران

هر که سازد زین جهان آب حیات

زوترش از دیگران آید ممات