حبس آهو کرد چون استمگران

آهوی را کرد صیادی شکار

اندر آخر کردش آن بی زینهار

آخری را پر ز گاوان و خران

آهو از وحشت به هر سو می گریخت

او به پیش آن خران شب کاه ریخت

از مجاعت و اشتها هر گاو و خر