من که طورم تو موسی وین صدا

بس فسانه عشق تو خواندم به جان

تو مرا که افسانه گشتستم بخوان

خود تو می خوانی نه من ای مقتدی

کوه بیچاره چه داند گفت چیست

زانک موسی می بداند که تهیست

کوه می داند به قدر خویشتن