در بیابان نزد کوهی خفت تفت

گر بخواهی ور نخواهی رزق تو

پیش تو آید دوان از عشق تو

از برای امتحان آن مرد رفت

که ببینم رزق می آید به من

تا قوی گردد مرا در رزق ظن

کاروانی راه گم کرد و کشید