از قرین بی قول و گفت و گوی او

که بود به مار بد از یار بد

مار بد جانی ستاند از سلیم

یار بد آرد سوی نار مقیم

خو بدزدد دل نهان از خوی او

چونک او افکند بر تو سایه را

دزدد آن بی مایه از تو مایه را