تا شوند از جوع شیر زورمند

خود نباشد جوع هر کس را زبون

کین علف زاریست ز اندازه برون

جوع مر خاصان حق را داده اند

جوع هر جلف گدا را کی دهند

چون علف کم نیست پیش او نهند

که بخور که هم بدین ارزانیی