که ز صدرم این خسان را دور کن

از دل هر یک دو صد آه آن زمان

هم چو دودی می شدی تا آسمان

کرد اشارت شه به جلاد کهن

این خسان چه لایق صدر من اند

کز پی سنگ امر ما را بشکنند

امر ما پیش چنین اهل فساد