ای ز تو ویران دکان و منزلم

چیست جز بر ریش توبه ریش خند

سبلتان توبه یک یک بر کنی

توبه سایه ست و تو ماه روشنی

چون ننالم چون بیفشاری دلم

چون گریزم زانک بی تو زنده نیست

بی خداوندیت بود بنده نیست