چون ننالم چون بیفشاری دلم

سبلتان توبه یک یک بر کنی

توبه سایه ست و تو ماه روشنی

ای ز تو ویران دکان و منزلم

چون گریزم زانک بی تو زنده نیست

بی خداوندیت بود بنده نیست

جان من بستان تو ای جان را اصول