بی خداوندیت بود بنده نیست

ای ز تو ویران دکان و منزلم

چون ننالم چون بیفشاری دلم

چون گریزم زانک بی تو زنده نیست

جان من بستان تو ای جان را اصول

زانک بی تو گشته ام از جان ملول

عاشقم من بر فن دیوانگی