روشنی خانه باشی هم چو شمع

باغها در مرگ و جان کندن رسند

ز امر حق وابکوا کثیرا خوانده ای

چون سر بریان چه خندان مانده ای

گر فرو پاشی تو هم چون شمع دمع

آن ترش رویی مادر یا پدر

حافظ فرزند شد از هر ضرر