ز امر حق وابکوا کثیرا خوانده ای

ابر گرید باغ خندد شاد و خوش

سال قحط از آفتاب خیره خند

باغها در مرگ و جان کندن رسند

چون سر بریان چه خندان مانده ای

روشنی خانه باشی هم چو شمع

گر فرو پاشی تو هم چون شمع دمع