ورد خود کن دم به دم لاتقنطوا

ور شود آن فاش هم غمگین مشو

که نیابد غیر تو زان نیم جو

ور کشد آن دیر هان زنهار تو

این بگفت و دست خود آن مژده ور

بر دل او زد که رو زحمت ببر

چون به خویش آمد ز غیبت آن جوان