این بگفت و دست خود آن مژده ور

که نیابد غیر تو زان نیم جو

ور کشد آن دیر هان زنهار تو

ورد خود کن دم به دم لاتقنطوا

بر دل او زد که رو زحمت ببر

چون به خویش آمد ز غیبت آن جوان

می نگنجید از فرح اندر جهان