نشف کرد از تو خیال آن وشات

یادهاشان غایبی ات می چرند

چون خر تشنه خیال هر یکی

از قف تن فکر را شربت مکی

شبنمی که داری از بحر الحیات

پس نشان نشف آب اندر غصون

آن بود کان می نجنبد در رکون