پس نشان نشف آب اندر غصون

از قف تن فکر را شربت مکی

نشف کرد از تو خیال آن وشات

شبنمی که داری از بحر الحیات

آن بود کان می نجنبد در رکون

عضو حر شاخ تر و تازه بود

می کشی هر سو کشیده می شود