پر از گرز و شمشیر و پر خواسته

ز بازوش پیکان بزندان بدی

همی در دل سنگ و سندان بدی

ابا لشکری گشن و آراسته

یکی ماه پیکر درفش از برش

بابر اندر آورده تابان سرش

همی خواند بر شهریار آفرین