بابر اندر آورده تابان سرش

ابا لشکری گشن و آراسته

پر از گرز و شمشیر و پر خواسته

یکی ماه پیکر درفش از برش

همی خواند بر شهریار آفرین

ازو شاد شد شاه ایران زمین

پس گستهم اشکش تیزگوش