بیاموزم تو را گر کاربندی

که برق خنده را بر لب ببستند

چوبی گریه نشاید بود خندان

وزین خنده نشاید بست دندان

که بی گریه زمانی خوش بخندی

چو خندان گردی از فرخنده فالی

بخندان تنگدستی را به مالی