وزین صورت مرا در پرده راز است

به پاسخ گفت رنگ آمیز شاپور

که باد از روی خوبت چشم بد دور

حکایت های این صورت دراز است

یکایک هر چه می دانم سر و پای

بگویم با تو گر خالی بود جای

بفرمود آن صنم تا آن بتی چند