بهشتی مرغی آمد سوی گلزار

تذرو نازنین را کرد نخجیر

عجب نوش شکر پاسخ چنین گفت

که عنبر بو گلی در باغ بشگفت

ربود آن عنبرین گل را به منقار

از آن به داستانی زد فلکناز

که ما را بود یک چشم از جهان باز