ربود آن عنبرین گل را به منقار

عجب نوش شکر پاسخ چنین گفت

که عنبر بو گلی در باغ بشگفت

بهشتی مرغی آمد سوی گلزار

از آن به داستانی زد فلکناز

که ما را بود یک چشم از جهان باز

به ما چشمی دگر کرد آشنائی