از آن به داستانی زد فلکناز

که عنبر بو گلی در باغ بشگفت

بهشتی مرغی آمد سوی گلزار

ربود آن عنبرین گل را به منقار

که ما را بود یک چشم از جهان باز

به ما چشمی دگر کرد آشنائی

دو به بیند ز چشمی روشنائی