تو خواهی پر گلش کن خواه پر خار

هر آوازی که هست از ساز و از سوز

درین گنبد که می بینی به یک روز

تنوری سخت گرمست این علف خوار

جهان بر ابلقی توسن سوار است

لگد خوردن ازو هم در شمار است

فلک بر سبز خنگی تندخیز است